معرفت
معرفت خدا انیس انسان است از هر دهشتی،و همنشین اوست از هر تنهائی و وحدتی،و نور است از هر ظلمتی،و قوّه است از هر ضعفی،و شفا است از هر دردی.
شخص عارف پیکرش با مخلوقات است و دلش با خداست؛بطوریکه اگر بقدر یک ردّ شعاع نور چشم از خدا غفلت ورزد،در آن دم از اشتیاق به سوی او میمیرد . و عارف امانتدار گنجینهها و ذخائر امانتهای خداست،و گنج اسرار اوست،و معدن نور اوست،و راهنمای رحمت اوست بر خلائقش،و مرکب راهوار علوم و عرفان اوست،و ترازوی سنجش فضل و عدل اوست . او از جمیع خلق عالم و از مرادهای خود و از دنیا بینیاز گردیده است،مونسی ندارد به جز خدا،و گفتاری و اشارهای ندارد و نَفَسی بر نمیآورد مگر به خدا و برای خدا و از خدا و با خدا .
اوست که در باغهای قدس و طهارت حریم خداوند رفت و آمد میکند،و از لطائف فضل او توشه بر میدارد . معرفت،اساس و بنیان است و ایمان فرع آنست.
مصباح الشّریعة