فلسفه و کلام اسلامی

اينكه بفهمم خودم كجا هستم کمک می کند بفهمم خدا كجاست. اگر از من مي پرسي خدا كجاست، من از تو مي پرسم كه تو كجايي؟آيا در اين بدني يا بيرون از آن؟ اگر در بدن هستي كجاي بدن و اگر بيروني كجايي و چگونه با بدن مرتبطي؟

اصلا آيا تو همين بدني يا چيزي جز اين؟ اگر هميني چرا با كم شدن قسمتي از اين بدن هنوز هم تويي تو سر جايش هست و با رشد آن  و عوض شدن تدريجيش هنوز تو، تويي؟ و اگر اين نيستي چرا كارهاي اين بدن را به خود نسبت مي دهي؟ آيا بهتر نيست بگويم كه تو در اين بدني نه مانند در هم بودن اشيا و تو از آن بيروني نه مانند بيرون بودن اشيا از هم؟

هر چه بيشتر انسان در خود، رفتارش، فكرش و علمش، خواب و بيداريش بينديشد بيشتر پي به تجرد نفس خويش برده و تجرد را بهتر ادراك كرده و بهتر مي تواند بفهمد اين كلام مولا را كه خدا در اشياء داخل است نه مانند داخل بودن چيزى در چيزى و از همه چيز خارجست نه مانند چيزى كه از چيزى خارج باشد

از اميرالمؤمنين عليه‏السلام سؤال شد كه پروردگارت را بچه شناختى؟ فرمود: به آنچه خودش خود را برايم معرفى كرده. عرض شد: چگونه خودش را به تو معرفى كرده؟ فرمود: هيچ صورتى شبيه او نيست و بحواس درك نشود و بمردم سنجيده نشود، در عين دورى نزديك است و در عين نزديكى دور برتر از از همه چيز است و گفته نشود چيزى برتر از اوست، جلو همه چيز است و نتوان گفت جلو دارد  در اشياء داخل است نه مانند داخل بودن چيزى در چيزى و از همه چيز خارجست نه مانند چيزى كه از چيزى خارج باشد  منزه است آنكه چنين است و جز او چنين نيست، و او سر آغاز همه چيز است.(اصول کافی جلد ۱باب (انه لا يعرف الا به) حدیث ۲

One Response to “خدا کجاست؟”