فلسفه و کلام اسلامی

فلسفه اسلامی ،‌ فلسفه و حکمت ، فلسفه مشاء، اشراق، حکمت متعالیه و یادداشت های حکمی

بایگانی برای دسته ’ حکمت متعالیه ‘

غرر در ردّ حجّت مشّائین بر ارتسامی بودن علم حقتعالی

بدست admin • ۹ آذر ۱۳۸۸ • دسته: الهیات بالمعنی الاخص٬ حکمت متعالیه٬ شرح منظومه٬ شرح منظومه استاد موسوی٬ یادداشت های کلاس شرح منظومه

مشّائین در علم تفصیلی قبل از ایجاد قائل به صور مرتسمه هستند. نفس صور مرتسمه منشأ صدور معلول می‌شود. حاجی در این غرر استدلال مشّائین بر این صور مرتسمه را بیان و ردّ می‌کند.
استدلال مشّائین بر این صور مرتسمه که شیخ در اشارات بطور مفصّل تر بیان کرده است این است:
اگر خداوند قبل از ایجاد، [...]



ذات حقتعالی عقل بسیط است

بدست admin • ۵ آذر ۱۳۸۸ • دسته: الهیات بالمعنی الاخص٬ حکمت متعالیه٬ شرح منظومه٬ شرح منظومه استاد موسوی٬ یادداشت های کلاس شرح منظومه

گفتیم که بین مراتب علم، اعلی مرتبه‌ی آن علم عقلی است. اینکه می‌گوییم حقتعالی عقل بسیط است از باب این است که لفظی برای بیان آن نداریم وگرنه علم عقلی که به خداوند نسبت داده می‌شود با علم عقلی ای که به ما نسبت داده می‌شود فرق دارد.
او در مقام ذات واجد تمام معقولات و [...]



بیان مطلب علم اجمالی در عین کشف تفصیلی بعد از بیان این مقدمات

بدست admin • ۳ آذر ۱۳۸۸ • دسته: الهیات بالمعنی الاخص٬ حکمت متعالیه٬ شرح منظومه٬ شرح منظومه استاد موسوی٬ یادداشت های کلاس شرح منظومه

بعد از اینکه مفهوم ازل روشن شد به بحث علم حقتعالی برمی‌گردیم. بحث این بود که حکمای حکمت متعالیه می‌فرمایند علم خداوند علم اجمالی است در عین کشف تفصیلی. یعنی در مقام ذات علم اجمالی به موجودات دارد و این علم اجمالی در عین انکشاف تفصیلی از آنهاست و این همه در مرتبه‌ی ذات است [...]



بحث در معنای ازل

بدست admin • ۱ آذر ۱۳۸۸ • دسته: الهیات بالمعنی الاخص٬ حکمت متعالیه٬ شرح منظومه٬ شرح منظومه استاد موسوی٬ یادداشت های کلاس شرح منظومه

مطلبی که در بحث امور عامه بخش حدوث و قدم مطرح می‌شود اصطلاحات مربوط به نسبت موجودات به همدیگر است.
نسبت متغیّر به متغیّر، زمان نامیده می‌شود. نسبت موجود ثابت به موجود متغیّر دهر نامیده شده و نسبت موجود ثابت به ثابت، سرمد نامیده می‌شود.
نکته: اینکه نسبت متغیّر به متغیّر، زمان است، این بیان بیان احکام [...]



غرر در اینکه علم خداوند به موجودات با عقل بسیط است و اضافه‌ی اشراقی

بدست admin • ۱ آذر ۱۳۸۸ • دسته: الهیات بالمعنی الاخص٬ حکمت متعالیه٬ شرح منظومه٬ شرح منظومه استاد موسوی

غرر در اینکه علم خداوند به موجودات با عقل بسیط است و اضافه‌ی اشراقی
در این بحث مطلب علم اجمالی در عین کشف تفصیلی را بیان می‌فرمایند.
برای این مطلب از این دو مقدمه استفاده می‌فرمایند
۱- خداوند بسیط الحقیقه است چون اگر کمالی را از او سلب کنیم مرکب می‌شود. ترکیب از سلب یک کمال و اثبات [...]



غرر در اثبات علم حقتعالی به غیر

بدست admin • ۲۲ خرداد ۱۳۸۸ • دسته: الهیات بالمعنی الاخص٬ حکمت متعالیه٬ سبزواری٬ شرح منظومه٬ شرح منظومه استاد موسوی٬ یادداشت های کلاس شرح منظومه
This entry is part 1 of 1 in the series شرح منظومه

در این غرر دو مطلب را می‌خواهد اثبات کند. یکی اینکه حقتعالی عالم است به اشیا در مرتبه‌ی اشیاء و مطلب دوم اینکه عالم است به اشیا در مرتبه‌ی ذات.
علم به اشیا در مرتبه‌ی اشیا غیر از علم قبل از ایجاد است. چرا که علم قبل از ایجاد به این معناست که خود اشیا وجود [...]



ادامه اقوال در علم حقتعالی

بدست admin • ۸ خرداد ۱۳۸۸ • دسته: الهیات بالمعنی الاخص٬ حکمت متعالیه٬ سبزواری٬ شرح منظومه٬ شرح منظومه استاد موسوی٬ یادداشت های کلاس شرح منظومه

شقّ دوّم اینکه برخی حضوری باشد و برخی حصولی. که این قول طالس ملطی است. بیان آن این است که عقل اوّل در حضور حقتعالی است و خداوند علم حضوری به عقل اوّل دارد. در عقل اوّل تمام صور اشیای مادون وجود دارد. پس یعنی اینکه خداوند به این واسطه به مادون علم دارد. پس [...]



سخن در باب علم خداوند به ذات خود

بدست admin • ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۸ • دسته: الهیات بالمعنی الاخص٬ حکمت متعالیه٬ سبزواری٬ شرح منظومه٬ شرح منظومه استاد موسوی٬ یادداشت های کلاس شرح منظومه

برهان اوّل: انسان حضور برای ذات خود دارد. حقتعالی مفیض این کمال است. معطی کمال فاقد کمال نمی‌تواند باشد پس نتیجه می‌گیریم که او عالم به ذات خود است. برهان دوّم (این برهان از مشّائین است): این برهان بر دو قضیه استوار است.قضیه‌ی اوّل: کلّ مجرّدٍ عاقلٌ بذاتهقضیه‌ی دوّم: کلُّ عاقلٍ مجرّدٌٌ. (در جای دیگری [...]



اقوال در علم حقتعالی

بدست admin • ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۸ • دسته: الهیات بالمعنی الاخص٬ حکمت متعالیه٬ سبزواری٬ شرح منظومه٬ شرح منظومه استاد موسوی٬ یادداشت های کلاس شرح منظومه

قول اول که منسوب است به فلاسفه متقدم این است که خداوند علم به ذات خود ندارد چون این علم یا اضافه ای است بین نفس عالم و معلوم و یا حصول صور مماثل آن معلوم است در نفس عالم. امّا در مورد علم خداوند به ذات هیچکدام از این دو حالت صحیح نیست. اضافه [...]



علم به غیر

بدست admin • ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۸ • دسته: الهیات بالمعنی الاخص٬ حکمت متعالیه٬ سبزواری٬ شرح منظومه٬ شرح منظومه استاد موسوی٬ یادداشت های کلاس شرح منظومه

در اینکه خداوند عالم به ذات خود است مشکلی نیست. مشکل، بیان عالم به غیر بودن خداوند، قبل از ایجاد موجودات است بدون اینکه ایجاد کثرت در ذات خداوند کند. علم به زید و علم به بکر مغایرند. این تغایر علوم چطور با بساطت ذات همخوانی دارد؟برهاندو مقدّمه:۱٫ذات خداوند علّت ماعدا است.۲٫علم به علّت یعنی [...]